Terug

Het was helaas niet de beloofde dag met opklaringen en zon. Toch was het ondanks de bewolking niet koud, maar uitgerekend vandaag hadden we onze zomerrit. Om 9:00uur bij Sprookjeshof verzamelen. Wel wat vroeg voor Bonzo, zeker als je 's nachts om 02:00uur naar bed gaat!

Dat het weer een dag als vanouds zou worden stond 's morgens al vast. De Plof had weer de nodige kuren en liet zich moeilijk starten. Ook merkte ik het bij vertrek inmiddels het bekende "aandruk" ritueel weer op. Nee, nee, Bonzo kon het nog steeds af met zijn Kicker, stel je voor zeg, niet nog eens............. Eén afgang is genoeg voor een echte Diehard!

Onze Dickhead van vandaag, Lambert De Haan, voerde ons door Groningen en Friesland langs de routes "Wad en Maren" en "Lauwersland".

We begonnen in Groningen waar we de Wad en Maren route volgden. Er werd een rokersstop gemaakt bij de haven van Noordpolderzijl. Alhoewel Bonzo hier officieel niet mocht komen, zelfs niet aangelijmd, heeft de club toch het risico genomen en zijn we er gestopt! Gelukkig zagen we ook geen norse dienstdoende opzieners zodat we een half uur later normaal, en met Bonzo, onze reis konden vervolgen.

Ondanks de goede support van Karin ging toen bij de Dickhead plotsklaps goed mis. Tegen het einde van de Wad en Maren route stuitte we op een wegomlegging. Daar was het dat het dus echt faliekant fout ging! We volgenden de omleidingborden en kwamen via de snelweg weer terug in, jawel, ..........................Bedum.

Precies op de plek waar we de route ook begonnen waren! Dat sufkonijn van een Dickhead had mooi niks door! We begonnen gewoon weer opnieuw! Weer door Bedum, weer de Wad en Maren routebordjes volgen, we hadden het allemaal al gezien, maar zou je daarom wat moeten zeggen?.............

Nou nee, ik kijk wel uit zeg! Als je het binnen de gelederen beter weet, mag je gelijk voorop rijden en daar had Bonzo zeker geen trek in! Het was best een mooie route de dag was nog maar half om en Bonzo wou hem best nog wel eens zien. Bij Winsum sloeg de Dickhead pas echt op tilt.We misten een afslag en reden richting centrum. Hier namen we een éénrichtingsweg in de verkeerde richting en pakten we een bruggetje voor fietsers en voetgangers mee over het Winsumerdiep. Geloof het of niet, we arriveerden daarna pardoes in het centrum! Gelukkig stopte de Dickhead hier, anders hadden er wel eens ongelukken kunnen gebeuren! Zelfs een oud rijopleidinginstructeur die zich onder ons bevond kon een paar snerende opmerkingen niet voor zich houden.

Van schrik zijn we maar gauw op het terras van Café restaurant "De Gouden Karper" gaan zitten, die juist open ging!

Hier was hier, en waarschijnlijk ook door de naam van het Café, dat Chris opeens besefte dat hij het vis eten in Hindelopen, zie onze vorige rit, had gemist! En als grote liefhebber van gerookte paling moest dit blijkbaar toch worden ingehaald. Zijn voorkeur ging met name uit naar eerst koud gemaakte en daarna gerookte paling! Hierbij vroeg Bonzo zich af of niet iedere vis eerst wordt koud gemaakt voor ze de rokerij in gaan? Maar ja, je weet het niet hè! Dus terwijl een ieder een kop koffie met gebak nuttigde zeurde Chris om een portie gerookte paling.

De onthutste juffrouw ging toch maar even vragen in de keuken en kwam terug met de mededeling dat er alleen een broodje gerookte zalm verkrijgbaar was. Bij gebrek aan beter werd dit dus maar besteld. Met verbazing zagen de overige Mee(r)ieders hoe Chris even later op dit broodje aanviel vanachter een stofwolk peper en zout! Zou die vis zo vies smaken dat je de smaak verbergen moest door er zo'n lading peper en zout op te strooien? Om ons af te bluffen nam Chris nog een 2e broodje! Het is best wel binnen te houden beweerde hij! Wel beloofde hij ons dat hij op echte gerookte paling zou trakteren als we op Lauwersoog zouden belanden tijdens onze rit.

Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen en wat het hem aan steekpenningen gekost heeft weet Bonzo niet, doch hoewel Lauwersoog toch midden in de Lauwersland route ligt werd dit oord tijdens de verdere rit angstvallig vermeden!

Wel werden er een paar buikschuivers achter in de groep nerveus toen de plaats Lauwersoog op de borden werd aangegeven. Wachtende voor een stoplicht bij een weg opbreking hoorde Bonzo woeste geluiden voor en achter zich uit de groep komen. Er draaiden daar een paar motoren stationair met toerentallen waarvan Bonzo's machine rode cilinderkoppen kreeg. Ook bij Bonzo's sloeg de gruwel toe. Nadat het licht op groen was gesprongen zag ik enorme rookwolken van het wegdek opstijgen waaruit er even later een paar proestende Mee(r)rieders uit tevoorschijn kwamen. En zo werd onze goede naam als "motorminded people" weer eens te grabbel gegooid.

Een paar paar kilometer verder namen enige op asvaltkijkers rijdende samenzweerders, met name die achter in de groep reden, plots een afslag en verlieten de groep in een poging Lauwersoog te bereiken. Al was het maar om de beloofde portie gratis paling te bemachtigen. Bonzo, trouw aan de groep zoals het hoort, hoorde later dat ze gestrand waren in een gigantische berg rolsplit die net over de weg was uitgestrooid! Zo vindt het recht gelukkig toch altijd weer zijn beloop!

Op het einde van de eveneens fraaie maar helaas afgesneden Lauwersland route belandden we in het drukke Pieterburen op een gezellig terras.

Nadat een ieder een hapje en een drankje had genuttigd kwam het illustere gezelschap van Lauwersoog-gangers weer opdoemen.

Toen Chris de serveerster wenkte met de mededeling "Juffrouw ik ben net aangekomen, maar mag ik nog wat bestellen?" en de serveerster opmerkte:"Goh Chris, ik dacht nog, waar blijft ie nou", verdween de voltallige club van het lachen onder de tafel.

De gerookte paling die we eigenlijk wel verwacht hadden bleef na deze lachkanonnade van tafel. Schuddebuikend doch zonder paling zijn we best wel voldaan na een mooie tocht weer huiswaarts gekeerd.

Bonzo

Terug