Terug

Fijne snuiters,

Gelukkig is Bonzo niet zo'n sufkonijn dat hij aannam dat de volgende knobbelrit in 2005 zou zijn. Ondanks deze kleine blunder op het rondschrijven van onze Schotse Kniepstuver trapte Bonzo daar niet in! Op onze website was dit in aller ijl nog gecorrigeerd! Maar helaas, de overige Mee(r)rieders zijn dat wel, sufkonijnen dus! De opkomst was bedroevend! Niet meer dan één vrouw en twee Diehards kwamen er opdagen. Misschien moeten we wel stoppen met de dobbelrit als afsluiting van het jaar. Dit loont echt de moeite niet! Of zou men werkelijk denken dat de volgende rit in oktober 2005 zal plaatsvinden??!

Bonzo had voor deze gelegenheid zijn maatje eens uitgenodigd om de toch meestal drukbezochte knobbelrit samen te gaan rijden. Ook mijn maat, die eveneens Harley rijdt, is niet vies van enige manipulaties wanneer hij zo een pracht van een prijs in de wacht kan slepen. En twee diehards weten immers meer dan één! Toen we dus ook als enige twee deelnemers de eerste prijs gingen claimen begon onze Schotse kniepstuver danig te bokken en te sputteren. Hij zei dat dit geen stijl was. Hij moest ook nog kosten maken om alle deelnemende kroegen af te bellen, zo verweerde hij zich. Er bleef dus geen geld over voor een mooie prijs, al was deze op papier wel beloofd! Jammer dat de inzet en moeite van het bestuur wederom weer eens niet beloond wordt door een hoge opkomst! Ik vind dit een afgang, die de club en het bestuur mijns inziens niet verdienen …………….

Wij hebben afgezien van een claim op de prijs nadat we getrakteerd werden op koffie met gebak! En daar zijn diehards wel degelijk gevoelig voor. De diehards besloten samen toch maar een mooie toertocht te gaan maken. Het was immers prachtig mooi weer! Weinig wind en geen regen, wat wil je nog meer. Bonzo zou binnendoorrijdend voorrijden tot Appelscha, en mijn maatje zou het vanaf daar overnemen om door het Oranjewoud weer terug te rijden richting Grootegast, alwaar hij woont.

Helaas, zover heeft het niet mogen komen. Na een fraai staaltje showrijden door Vries, Donderen en Norg ging het via Westerveld richting Veenhuizen. De belangstelling voor de beide pruttelende potten was groot en menig voorbijganger keek met bewondering naar beide indrukwekkende voorbij rijdende machines. En natuurlijk glommen de beide diehards van trots, rijdend op hun glimmende rossen. Totdat …………….

Even voorbij Westerveld schakelde Bonzo met matige snelheid over naar de 4^e en tevens hoogste versnelling. Doch na het loslaten van mijn koppelingshandel bleef deze plat tegen het linker handvat liggen. Dit is beslist zeer ongebruikelijk, zelfs voor een Harley! Ik gaf rustig wat gas bij, doch de fiets accelereerde niet meer. Ook kwam de koppelingshandel niet meer terug in zijn normale stand. Wel reageerde het motorblok als vanouds trouw en netjes op het gas, doch er was geen aandrijving meer naar het achterwiel. Bonzo kon niets anders doen dan de plof rustig uit laten rollen tot de eerstvolgende parkeerplaats. Nadat de Harley's in de showmode waren gezet gingen we over tot een nader onderzoek. Als jullie ooit twee diehards raadselachtige naar hun bike zouden willen zien kijken dan was dit jullie kans geweest! Maar gelukkig, we stonden geheel alleen midden in de woestenij zonder enig publiek. De koppelingskabel bleek nog intact en kon de oorzaak dus niet zijn! Na een gedegen studie en wat giswerk zat er niets ander op dan de plof op zijn kant te leggen en het zijdeksel van de versnellingsbak te demonteren voor een interne inspectie. Door de plof op zijn kant te leggen bleef de olie in de versnellingsbak en zou deze na de inspectie nog steeds inzetbaar zijn. Al ras bleek dat het druklager van de koppelig, zie rode pijl op de foto links, onder in de bak lag. De koppelingsstift was klem gaan zitten en de bak stond hierdoor in een ontkoppelde toestand van het motorisch geweld van de Bigtwin. Het klinkt misschien allemaal erg indrukwekkend, maar je komt er helaas geen stap verder mee! De drukgroep werd bij elkaar geraapt en de koppelingsplaten gedemonteerd zodat de koppelstift uitgebouwd kon worden. Nadat de koppelingsstift uit de bak was gehaald kon alles weer gemonteerd worden. Het druklager, dat gelukkig niet beschadigd was, werd weer op zijn plaats gezet evenals de koppeling platen en de stift. Het inspectie deksel met kickstarter werd weer terug gemonteerd en de plof kon weer terug in de showmode stand gezet worden. Maar zou de bike het nu ook doen?

Nadat we onze handen hadden schoongemaakt aan het T-shirt van mijn maat werd de plof voorzichtig aan gekickt. Deze sloeg na een paar keer trappen direct weer aan. Maar zou de aandrijving het ook doen? Wel, jullie denken toch niet dat TWEE diehards een versnellingsbak in elkaar gaan zetten die het niet zou doen! ........ Precies!

Dus diep opgelucht en verbaast dat alles weer werkte zijn we direct naar huis gereden om alles daar nog eens op ons dooie gemak goed na te kijken! Pfeeuw, dat was weer eens goed afgelopen. Gelukkig niet de afgang van vervoer per paardentrailer naar huis! Helaas was wel de halve middag naar de knoppen. Maar gelukkig beleefden we geen afgang onder onze clubgenoten in de dobbelrit! Alhoewel, ik weet zeker dat Bonzo deze dag de minste km’s op zijn teller zou hebben gehad!

Bonzo

Een echte Diehard