Toertocht 22 april 2007

Na de korte ‘ride-out’ op 15 april tijd voor de eerste echte dagtocht. Het prachtige motorweer en de drang weer eens lekker in de groep te rijden zorgde voor een overweldigende opkomst. Met 24 motoren, waaronder een gastrijder, vertrokken we vanaf de Sprookjeshof, nadat eerst een fotograaf van ons aller Oostermoer opnames heeft gemaakt van het volle terras en de blinkende rossen.

Via Onnen, Bunne, Peizermade en meer van dit soort dorpjes bereikten we het vermaarde café Hamming in Garnwerd. Uitbaatster Margriet was zo vriendelijk de voor anderen gereserveerde tafels aan ons af te staan onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat we consumpties in een keer zouden betalen. Laat dat nou net een van de goede gewoontes in onze club zijn! Karl trekt zonder blikken of blozen zijn pinpas en voldoet de kosten van koffie met gebak. Misschien om die reden besloot de gastrijder zich aan te melden als lid. Wim van der Laan welkom bij de club!

Verder in oostelijke richting. Hier en daar een paar bloeiende koolzaadvelden, maar zo geel als tien vijftien jaar geleden is het Groninger landschap helaas niet meer. Ooit gehoord van Schaapbulten en Ideweer? Dorpjes die echt bestaan en wij zijn er geweest! Inmiddels begon de trek in de lunch zich te melden, dus uitkijken naar een terras. Tjuchem? Geen terras. Nieuwolda? Ook niet. Midwolda of  Oostwold? Nee! Finsterwolde? Ja een terras! De eigenaar trok wit weg bij de gedachte dat hij voor 26 hongerige mannen en vrouwen iets warms op tafel moest brengen. Verder naar het meer toeristische Bellingwolde. Op aandringen van webmaster Wim eerst de dorst van de motor maar even lessen bij de enige pomp in de wijde omgeving. Een goede gelegenheid te informeren naar een uitspanning in de omgeving.

Op aanwijzing van de benzinepomper kwamen we op het terras van een camping nabij Vriescheloo. Lichte paniek maakte zich meester van de eigenaresse en de twee jonge dames in de bediening. De (andere) helft van het personeel stond namelijk op de beurs in Amsterdam. Het betekende een beperking in het menu. We konden ons te goed doen aan patat en andere frituurwaren. Honger maakt rauwe bonen zoet, dus vooruit maar. Met enige hulp wist de jongste bediende de bestellingen op te nemen. Nadat iedereen voorzien was van de bestelde waren kwam de eigenaresse met de vraag of ze een foto van ons mocht maken. “Het terras is nog nooit zo vol geweest” zei ze blij. De camping was gloednieuw.

 

Inmiddels was de dag zo ver gevorderd dat de voorziene lus over Ter Apel geschrapt werd uit de route. Binnen een uur zaten we na te genieten op het terras van café De Grutter in Annen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

terug